afscheidsreis

October 2017Samen met zus Janneke en zwager Leo (en gedeeltelijk ook met vrienden Bert en Margreet Scholten) hebben we een reis gemaakt langs plaatsen waar we gewoond en gewerkt hebben of die op een andere manier bijzonder voor ons waren.Per vliegtuig vlogen we naar Nepalganj, een plaats vlak bij de Indiase grens in het platte zuidelijke deel van Nepal, die ook heel Indisch aandoet.Net als nu was dit ook vroeger een stopplaats op weg naar en van Kathmandu naar Jumla.
Langs de weg (toen wij in Jumla woonden was die er niet) zijn we per jeep naar Jumla gereden: een trip van andere halve dag. Het landschap was prachtig,
maar de weg niet altijd.In Juml logeerden we bij onze vriend Bal Ram Nepali.Zijn vrouw Rupa verwende ons met allerlei lekkere lokale gerechten.Bal Ram en Rupa waren een maand eerder opa en oma geworden en hun kleinkind was het middelpunt van de aandacht:
Rond het vuur gezeten in de avond gaf grootmoeder Rupa de baby een baby massage, terwijl de dames in het gezelschap samen herinneringen ophaalden aan moederschap ervaringen in andere tijden en andere culturen.Met zijn allen zijn we naar de Karnali Technische School (KTS)  gelopen.
n de 80-er jaren was de bouw en het opzetten van die school waar Ad (samen met anderen) aan werkten.De school gebouwen (de internaatsgebouwen, voorraadschuren, een gezondheidspost, gebouw voor praktijk onderwijs, een gebouw met klaslokalen en een boerderijk) staan er nog goed bij.Nieuw is een garage op het terrein.
Omdat het vakantie was waren er geen leerlingen, maar we hebben thee gedronken bij een leraar (die zelf vroeger ook op KTS gestudeerd heeft) en van hem hoorden we de laatste nieuwtjes.Ook hebben we de sawmill bezocht die verder in het bos ligt met een eigen waterkracht centrale die tijdens de constructie van de school gebruikt werd om hout te zagen.Een wandeling (die Josien vroeger vaak met de kinderen deed) was ook onderdeel van het programma;
Al wandelend door de dorpen is er veel vooruitgang zichtbaar
(met name in de bebouwing en de winkels)maar toch ook is er nog veel bij het oude gebleven: nog steeds wordt alle landbouw met de hand gedaan.Hoogtepunt van de reis was de ontmoeting met de Christelijke gemeente in Jumla.Wat een verschil met de beginsituatie in de jaren 80!
Er was gelegenheid om de groeten over te brengen van onze Goudse gemeente en als groep zongen we een Ps. 23 in het Nederlands: de Here is mijn herder.Na een reis van weer twee dagen in de jeep te hebben doorgebrachtkwamen we in Tansen.In het zendingsziekenhuis in Tansen is jaren geleden onze dochter Christa geborenMeer recentelijk is Ad bij allerlei technische projecten betrokken geweest voor het ziekenhuis,
zoals de grote watertank (die niet meer zichtbaar is, maar onder het tennisveld ligt)een nieuw systeem voor afvalscheiding en afvalverbrandingen een zuurstofgenerator.Vanuit Tansen naar Pokhara waar we als gezin soms kwamen voor vakantiedagen. Pokhara is een van de favoriete vakantieplaatsen van Nepal in toenemende mate ook voor de eigen bevolking.In Pokhara ontmoeten we zoon Benjamin en nicht Marijke die samen een trektocht gemaakt hadden naar Annapurna Base camp, waar Marijke een prachtig verslag van gemaakt heeft.
Met elkaar nog wat toeristische activiteiten gedaanvoordat we weer terug keerden naar Kathmandu.Het was een hele goede reis: de aanwezigheid van onze familie en vrienden maakten het mogelijk om op elke plaats herinneringen op te halen en te vertellen.

bezoek en bezoeken

Oktober was weer een maand vol met bezoek, vandaar de stilte op deze website.
Er gebeurde echter wel van alles.
Samen met zus Janneke, zwager Leo, nicht Marijke en zoon Benjamin hebben we verschillende bijzondere mensen opgezocht: een ontmoeting met de Anjan en Geetaeen ontmoeting met onze housefellowship groepeen ontmoeting met Amrieta en andere blinde jongelui die in Sano Timi wonen, waar ze studeren.Amrieta betast het souvenir dat ze van de Nederlandse gasten heeft gekregen.

 

eerste afscheidsmoment

Ons (definitieve) afscheid van Nepal komt dichterbij.Al in begin oktober had Josien al een eerste afscheidsmoment van de ICDP facilitatorgroep die ze samen met een ECEC collega doet (het zijn 3 workshops van 3 dagen verdeeld over een half jaar en de laatste kan Josien niet meer doen) 

Dhulikhel, B.P. en mogelijke samenwerking

We hebben wat vrije dagen i.v.m. Dasain: Het grote Hindu festival en verblijven in Dhulikhel, even buiten de Kathmandu vallei. Heerlijk rustig en veel schonere lucht; helaas nog geen vergezichten op de Himalaya waarvoor Dhulikhel ook bekend is.
Voor ingewijden is de naam van Mr.B.P.Shrestha -een man met een geschiedenis en een missie- onlosmakelijk verbonden met Dulikhel.
Hij is de inspirator geweest van de vele ontwikkelingen in Dhulikhel, die het stadje tot voorbeeld maakt voor andere steden: goede watervoorziening, een heel goed ziekenhuis en een hele goede universiteit, zijn enkele van zijn projecten.
We ontmoeten Mr.Shrestha bij het borstbeeld dat voor hem is opgericht bij het door hem (als een van de eerste in Dhulikhel) gestarte hotel.De veelgestede vragen: "waar komt U vandaan?" "Wat voor werk doet U?" worden ook door hem aan ons gesteld.
Als ECEC ter sprake komt, wordt hij helemaal enthousiast en voor we het weten zitten we aan tafel met Mr.Shrestha en de vice-principal van de regerings school in Dulikhel, waar B.P. ooit zelf begonnen is als onderwijzer: ze willen de kwaliteit van het onderwijs op die school verbeteren. We gaan ook nog op bezoek bij de school die heel veel schade heeft opgelopen tijdens de 2015 aardbevingenen nog grotendeels in tijdelijke klaslokalen funtioneert.Er wordt echter druk gewerkt aan nieuwe gebouwenen in die nieuwe gebouwen moet goed onderwijs komen: de visie hierover is te bekijken on een flex.Een onverwachte ontmoeting, die mogelijk tot goede samenwerking zal leiden!

familiebezoek 3

Zoon Jan met familie waren in begin september in Nepal.
Met hen zijn we er een weekje tussenuit geweest, helemaal naar Jomsom een plaats waar wijzelf nog nooit geweest waren. Het ligt op de Annupurna circuit trektocht, maar is ook de uitvalplaats voor pelgrims die naar Muktinath gaan.
Wij hebben de beide groepen langs zien gaan, maar hebben zelf pas op de plaats gemaakt: rondom Jomsom was ook genoeg te doen. De natuur en het weer deden ons erg aan Jumla denken: veel wind, maar heerlijk fris. 
Een voettocht naar Marpha, 'de appelhoofdstad' van het gebied,
 een motortrip (de beide heren) naar Muktinath
en een voettocht naar het Dumbla meer(tje).
De ster van de show was kleinzoon Aris, die overal de aandacht trok.

afsluiting 2017 training voor de ECEC trainers

De ECEC teacher trainers komen binnen met onderwijs ervaring op de kleuter- of basisschool.
Ze moeten echter zelf les geven aan volwassen.
Ze krijgen daarvoor een on-the-job training van 6 maanden (elke week 2 uur les) over dit onderwerp; ook externe docenten die lesgeven in de ECEC 1 jarige cursus en docenten van onze zuster organistatie kunnen deelnemen aan deze cursus. Op die manier hebben we steeds een leuke groep. Zo ook in 2017.
Josien heeft de lesson voor deze training ontworpen en tot dit jaar ook zelf gegeven
In het afgelopen jaar zijn collega Sabita en Reiny nauw betrokken geweest bij deze lessen, zodat zij ze kunnen voortzetten als Josien er niet meer is.
De laatste les van de 2017 groep werd begin september feestelijk afgesloten.
Met een cadeautje voor Josien en Sabita
en een taart om het afscheid te markeren.

familiebezoek 1

In juli is dochter Christa met haar gezin bij ons op bezoek geweest.
Dat was een bijzondere, intensieve tijd waarin we van alles gedaan hebben (naast gewoon doorwerken).
We hebben door het drukke Kathmandu verkeer gefietst.
We hebben Nepalese vrienden buiten
en in de stad bezocht.
Armbanden gekocht in de oude bazaar
en de mensen van de House Fellowship ontmoet.
Veel te snel was het al weer tijd om te vertrekken!

 

historische dag op ECEC

De 17de Juli was een historische dag voor ECEC: Overeenkomstig het proces waar de ECEC management mee bezig geweest is de laatste 6 jaar werd de dagelijkse leiding van ECEC overgedragen een onze Nepalese collega.
Pitambar Neupane werd door een onafhankeljke assesmentteam geselecteerd als de nieuwe algemeen directeur van ECEC per 15 July 2017.Een speciale bijeenkomst markeerde deze overgang: in aanwezigheid van alle ECEC-medewerkers, de leden van ECEC Advisory Board, vertegenwoordigers van partner organistaties
ondertekende Pitambar het contract voor deze nieuwe verantwoordelijkheid.
Pitambar werkt al 9 jaar bij ECEC: in de afgelopen jaren was hij hoofd van de teacher training afdeling.. Zijn visie en passie om onderwijs meer kindvriendelijk te maken is iets wat duidelijk naar voren komt als je met Pitambar praat: kinderen moeten graag naar school gaan, een liefde voor leren moet worden gekoesterd. Deze overgang betekent echter niet dat er geen expatriates meer in ECEC zullen zijn: de kracht van ECEC is en zal zijn de synergie tussen expats en Nepalese deskundigen die samenwerken.
Kamala Rai is aangesteld als nieuw afdelingshoofd van de teacher training afdeling en mevrouw Doji Pradhan als nieuw afdelingshoofd van de afdeling administratie. Beide spraken de vergadering toe.
 

 

 

 

 

 

 

 

 

We bidden hen veel vreugde, wijsheid en kracht toe in hun nieuwe baan!Het programma werd afgesloten met een lekker ontbijt voor ieder!